10
Dec
2006
2006 : Luxemburg Afdrukken
Geschreven door Ivo Schoeters   

 Hier vind je de verslagen die door de diverse vrijwilligers werden neergepend als dagboek van onze concertreis naar Luxemburg. Voor wie er bij was wellicht een leuke herinnering, voor de anderen een verslag waar lang niet alles in staat. Veel leesgenot.

 

 

 

Vrijdagavond 02 juni 2006


Vrijdagavond 17 uur – parking Hardware De Schutter in Reet. Het zonnetje schijnt aangenaam als onze reisbus zich voorzichtig parkeert. Stelselmatig arriveren alle reizigers met pak en zak. Onder leiding van een paar handige helpers wordt de bus ingeladen. Het is wel wat passen en meten, want een harmonie heeft tenslotte meer gerief bij dan enkel een valies of reistas.
Om stipt 18 uur wordt het startsein gegeven en vertrekken we naar onze bestemming. Dankzij het goede humeur van iedereen zit de sfeer er onmiddellijk in en wordt er heel wat afgelachen. Bij aankomst in hotel Pappelhof (Weidenbach) worden we direct verwelkomd met een drankje. Het aanduiden van de kamers en versjouwen van de bagage verloopt, dankzij onze reisleiders, in een vlot tempo. Zo heeft iedereen die wenst nog de gelegenheid even in de gelagzaal te verpozen, alvorens een zalig bed op te zoeken. Ons weekend kan beginnen.

Liliane


Zaterdag 03 juni 2006


’ s Morgens vroeg was iedereen al vroeg uit de veren en tegen half 9 zat iedereen goed en wel aan tafel. Alhoewel niet iedereen even wakker was…
We kregen een lekker ontbijt voorgeschoteld en vertrokken om 10 uur voldaan naar de klokkengieterij in Brockscheid. In 2 groepen volgden we de monotone gids die ons wat vertelde over de geschiedenis en het maken van klokken. Daarna konden we nog iets drinken en een kijkje nemen in de fameuze(!) winkel.
Tegen 10 voor 12 kwamen we weer aan in het hotel en konden we direct aan tafel. Wat de pot schafte? Hmm… Kunstmatige tomatensoep, namaak-puree met stoofvlees en appelmoes en een héééééérlijk(!) dessertje. Wat het juist was, daar zijn we nog niet uit…
Om half 2 zaten we allemaal gepakt en gezakt, vol goede moed in de bus om het concert op Place du Marché in Clervaux te gaan spelen. Jammer genoeg zijn we daar nooit geraakt en is het concert niet kunnen doorgaan… We moesten een omleiding volgen maar de bus geraakte den berg niet op… We moesten dan terug achteruit (boenk, op den borduur) wat de levensduur van onze bus duidelijk heeft verkort, want om 10 voor 3 viel onze bus stil… Daar stonden we dan… met een lekke band en een kapotte pomp… In the middle of nowhere… te wachten… en te wachten … en eu… voor de verandering … te wachten !
Alle sjans had de buschauffeur een bar in de bus.
Toen er dan uiteindelijk een aantal mensen werden opgehaald door een taxi om hun auto te gaan halen, startte om 19.19h (na 4,5 uur) onze bus terug.
Het blijft natuurlijk wel een beetje vreemd dat de bus terug startte vanaf het moment dat de pintjes uit de bar op waren… Maar, we weten allemaal dat hij er niets aan kon doen!
Om half 9 kwamen we dan half-uitgehongerd terug aan in het hotel en konden we direct aan tafel.
Een uurtje na het eten als iedereen zich weer opgefrist had, zette het huisorkest onze avond in gang. Na goed wat dansen ging tegen 3 uur iedereen richting bed.
Hoewel er toch nog enkele bestuursleden aan den toog gesignaleerd werden…

Anneleen Lenaerts


Zondag 4 juni 2006


Na de beslommeringen van de vorige dag, konden we best een beetje relaxen. Onze reisleiders hadden voor een anti-katerkuur gekozen in het kuuroord van Daun gelegen in een prachtige omgeving.
Na een stevig ontbijt vertrokken wij met het hele gezelschap naar Daun. Het was maar best dat we daar met de mensen van de harmonie alleen waren .
De foto's en filmpjes die daar gemaakt zijn zullen nog wel voor de nodige hilariteit zorgen.
In alle geval is het bewijs geleverd dat wij allen het volste vertrouwen hebben in Willy en Frans.
Om 1 jaar gespaard te blijven van koude voeten volstond het volgens FraWi om gedurende 1 minuut op onze blote voeten door dat bronnetje te stappen. Dat was nogal een zicht hoor zo'n Pollonaise in een bronnetje van hooguit 5°. Zo was er een apart baddeke voor mensen met een tennis elleboog, en daar heeft Maria geprobeerd haar klarinetvingers te genezen. Volgens mij had dat toch niet het gewenste resultaat, want die klapte al van bombardon te gaan spelen.
Betty daarentegen was naar het speciale kuurtoilet gegaan en die was toch met warme billen terug gekomen. De Jan kan er maar goed mee zijn!
Iedereen met koude voeten terug de bus op om terug in ons hotel aan te komen rond 11u.
’ s Middags kregen wij Regenboogsoep (genoemd naar de witte, groene en oranje bollekes) Wiener Schnitzel mit pommes frittes und majo.
Terwijl wij gaan kuren waren had er in het hotel een sectie repetitie plaats tussen sax Paul en onze chef. Ge moest die horen spelen mannekes, daar is gewerkt geweest zenne !!!!
Om 13.30u vertrek naar Echternach waar we omstreeks 14.30u aankwamen. Omdat iedereen zoals altijd trouwens hielp met uitladen en opstellen van alle attributen konden wij ontspannen en op tijd met ons concert aanvangen.
Het is een gegeven dat het enthousiasme van het publiek gekoppeld gaat met de keuze van de muziek, wel ze waren daar héééél enthousiast, vooral over de Tuba’ s.
Alles kan natuurlijk niet meevallen hé, wij moesten optornen tegen hele bendes Hells Angels, Om 4u. begonnen alle klokken te luiden, en dan ging er nog een autoalarm af ook. Maar wat ze ook probeerden, ons kregen ze niet kapot (zelfs de vloek van de Kolonel niet).
Nadat wij alles terug in de bus hadden geladen kregen wij nog enkele glazen aangeboden door het Stadsbestuur van Echternach. Na een geslaagde middag zijn we dan de eerste keer vertrokken om 18.00u., en nadat ons feestbestuur had ingezien dat we verkeerd reden, zijn we de tweede keer vertrokken om 18.25u.
Na een korte sanitaire stop (waarvan bewijsmateriaal bij de voorzitter) arriveerden wij terug aan ons hotel, waar we om 19.30u. gesoupeerd hebben.
Iedereen was zeer tevreden, zelfs onze vrouwen !!!!!!

P.S. Ik heb wollen sokken aan, hoe zit dat met jullie?

Ria en Gaston (toevallig nen Tubaist)


Maandag 05 juni 2006


De laatste dag van ons verblijf in het Eifelgebied.

00.02 uur : We bevinden ons in de gezellige bar van hotel-restaurant “Pappelhof” .
De maandag is net enkele seconden oud wanneer de serveerster (haar naam is Andrea) vanuit het restaurant de bar binnenkomt met een fles rode wijn des huizes, waarop een vuurwerkstokje kleurige gensters in het rond spreidt. Onmiddellijk weerklinkt een “Eppiebuirtdeetoejoe……. Eppiebuirtdeetoejoe…” . De fles met het feestelijke strikje en het gensterende vuurwerk wordt door de heupwiegende Andrea op onze tafel neergezet vlak vóóóór de neus van François, onze alom geprezen “Gildenhuis” -uitbater. Inderdaad, François wordt precies op 05 juni een jaartje ouder.
Na de gebruikelijke gelukwensen, de obligate drie kussen en nog enkele wijntjes en biertjes vind ik het stilaan tijd om onze matras te gaan opzoeken aangezien er op het programma voor de komende voormiddag een fikse wandeling vermeld staat.

08.00 uur : Een lekker tikkeneike, enkele boterhammekens met gelei en een paar stevige tassen koffie moeten ons voorzien van de nodige calorieën om de wandeling naar Meisbach tot een goed einde te brengen.

09.00 uur : De meesten hebben hun koffers en valiezen reeds terug gepakt. Alles wordt op deskundige wijze in de laadruimte van de autocar gestouwd. Zij die zich niet geroepen voelen voor de wandeling hebben zich in de bar geïnstalleerd en maken er een gezellige kaart-voormiddag van.

10.00 uur : “En welle weg” …. Een licht hellend pad voert ons door een bos met hoge kaarsrechte naaldbomen. Het is er stil. Ik stelde me de vraag of dit nu het “grote dierenbos” zou zijn, waar meneer de uil destijds zijn “grote dierenbosse kermis” organiseerde ? …
Na enkele kilometers gestapt te hebben in de luwte van het bos komen we op een plateau waar geen bomen meer staan. Dit moet de boomgrens zijn, ik voel het, als we nu nog hoger zouden gaan komen we in ademnood, alhoewel….. even verder is een boer hooi aan ’t keren. Na een “guten tag” aan een familie witte geiten gaat het steil bergaf. Even krijg ik een koude rilling door me heen bij de gedachte deze afdaling te moeten meemaken in een blauwe dubbeldekbus….

11.30 uur : Meisbach is bereikt. Op het dorpsplein staan we oog in oog met de plaatselijke dorpsherberg ”Wiesenthal” . Niemand zal het geloven, maar hier hebben we letterlijk nagels met koppen geslagen. Achteraan in de herberg staat een joekel van een boomstronk waarin nagels dienen te worden geslagen met behulp van een hamer. Hij die met het minste aantal hamerkloppen zijn nagel geheel in de boomstam klopt is de winnaar. Om het niet al te eenvoudig te maken moeten de nagels er met de puntige kant van de hamer worden ingeklopt. Herr Willy (niet in form die dag) : “zum gewürstramiener” , und das wir er nog viel mogen mögen. (Er was namelijk overeengekomen dat de verliezer een rondje zou trakteren aan de medespelers).

12.15 uur : Na een aangename verfrissing (nee, geen voetbad) wordt de terugweg aangevat. Terug datzelfde bergske, maar nu naar omhoog, en wij maar puffen, de Mont Ventoux is hier klein bier tegen. Langs een iets kortere weg door het grote dierenbos met zijn hoge sparren waar vroeger telefoonpalen van werden gemaakt komen we terug in Weidenbach. Net op tijd want onze maag begint serieus te grollen.

13.30 uur : Alvorens aan tafel te gaan wordt ons door François (onze jarige) een aperitief aangeboden, “gezondheid François”, und noch viele Jahren.

15.00 uur : De tijd dat we in Weidenbach verbleven is voorbij gevlogen. Tijd om huiswaarts te keren. Terug naar ’t Gildenhuis, onze vertrouwde stek waar komende woensdag reeds een nieuwe repetitie te wachten staat.
In de bus wordt nog nagekaart over de voorbije dagen, over zum bleistift de autocarpech van zaterdag; over de motoren die zondag de kwaliteit van ons optreden zeker niet ten goede kwam; over Quasimodo die telkens zijn klokken begon te luiden wanneer de chef begon af te tellen; over de acht zeetongen (“Achtung”) die in de vijver van het “Pappelhof” zouden rondzwemmen; over het feit dat in tegenstelling tot bij ons, hier in Duitsland de begrafenissen zorgvuldig worden aangeduid op de autostrades (“Ausfahrt”), dat een tuinslang niet giftig is, dat je in een “ Sta-caravan” ook kan “ zitten” en over nog zovele andere kleine dingen die we op deze reis hebben meegemaakt.
Mede door de smakelijke grappen en moppen van Ludo lijkt de terugweg korter dan verwacht.

18.00 uur : Zoals tijdens alle vorige dagen is ook vandaag de timing weer perfect.
Precies rond 18 uur arriveert de autobus op onze eindbestemming. Nu nog even de handen uit de mouwen steken, een ketting vormen en zo snel mogelijk alle bagage en instrumenten uit de autobus laden.
Wanneer deze klus is geklaard wordt ons nog een drank aangeboden door François, onze jarige : “Schol Swa….”

Voor wat volgende reis betreft : tot binnen twee jaar.

“Auf Wienerschnitzel”
Raymond Janssens (JR)

Informatie over Clervaux vind je op : http://www.clervaux.lu

Informatie over Echeternach vind je op : http://www.echternach.lu/

Tijdens onze concertreis verbleven we in Hotel Pappelhof in Weidenback (D).

Het fotoverslag vind je HIER.
Laatst aangepast op woensdag 21 mei 2008 22:06