Home Reizen 2006 : Luxemburg - Pagina 4
10
Dec
2006
2006 : Luxemburg - Pagina 4 PDF Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Ivo Schoeters   
Inhoudsopgave
2006 : Luxemburg
Pagina 2
Pagina 3
Pagina 4
Alle pagina's

Maandag 05 juni 2006


De laatste dag van ons verblijf in het Eifelgebied.

00.02 uur : We bevinden ons in de gezellige bar van hotel-restaurant “Pappelhof” .
De maandag is net enkele seconden oud wanneer de serveerster (haar naam is Andrea) vanuit het restaurant de bar binnenkomt met een fles rode wijn des huizes, waarop een vuurwerkstokje kleurige gensters in het rond spreidt. Onmiddellijk weerklinkt een “Eppiebuirtdeetoejoe……. Eppiebuirtdeetoejoe…” . De fles met het feestelijke strikje en het gensterende vuurwerk wordt door de heupwiegende Andrea op onze tafel neergezet vlak vóóóór de neus van François, onze alom geprezen “Gildenhuis” -uitbater. Inderdaad, François wordt precies op 05 juni een jaartje ouder.
Na de gebruikelijke gelukwensen, de obligate drie kussen en nog enkele wijntjes en biertjes vind ik het stilaan tijd om onze matras te gaan opzoeken aangezien er op het programma voor de komende voormiddag een fikse wandeling vermeld staat.

08.00 uur : Een lekker tikkeneike, enkele boterhammekens met gelei en een paar stevige tassen koffie moeten ons voorzien van de nodige calorieën om de wandeling naar Meisbach tot een goed einde te brengen.

09.00 uur : De meesten hebben hun koffers en valiezen reeds terug gepakt. Alles wordt op deskundige wijze in de laadruimte van de autocar gestouwd. Zij die zich niet geroepen voelen voor de wandeling hebben zich in de bar geïnstalleerd en maken er een gezellige kaart-voormiddag van.

10.00 uur : “En welle weg” …. Een licht hellend pad voert ons door een bos met hoge kaarsrechte naaldbomen. Het is er stil. Ik stelde me de vraag of dit nu het “grote dierenbos” zou zijn, waar meneer de uil destijds zijn “grote dierenbosse kermis” organiseerde ? …
Na enkele kilometers gestapt te hebben in de luwte van het bos komen we op een plateau waar geen bomen meer staan. Dit moet de boomgrens zijn, ik voel het, als we nu nog hoger zouden gaan komen we in ademnood, alhoewel….. even verder is een boer hooi aan ’t keren. Na een “guten tag” aan een familie witte geiten gaat het steil bergaf. Even krijg ik een koude rilling door me heen bij de gedachte deze afdaling te moeten meemaken in een blauwe dubbeldekbus….

11.30 uur : Meisbach is bereikt. Op het dorpsplein staan we oog in oog met de plaatselijke dorpsherberg ”Wiesenthal” . Niemand zal het geloven, maar hier hebben we letterlijk nagels met koppen geslagen. Achteraan in de herberg staat een joekel van een boomstronk waarin nagels dienen te worden geslagen met behulp van een hamer. Hij die met het minste aantal hamerkloppen zijn nagel geheel in de boomstam klopt is de winnaar. Om het niet al te eenvoudig te maken moeten de nagels er met de puntige kant van de hamer worden ingeklopt. Herr Willy (niet in form die dag) : “zum gewürstramiener” , und das wir er nog viel mogen mögen. (Er was namelijk overeengekomen dat de verliezer een rondje zou trakteren aan de medespelers).

12.15 uur : Na een aangename verfrissing (nee, geen voetbad) wordt de terugweg aangevat. Terug datzelfde bergske, maar nu naar omhoog, en wij maar puffen, de Mont Ventoux is hier klein bier tegen. Langs een iets kortere weg door het grote dierenbos met zijn hoge sparren waar vroeger telefoonpalen van werden gemaakt komen we terug in Weidenbach. Net op tijd want onze maag begint serieus te grollen.

13.30 uur : Alvorens aan tafel te gaan wordt ons door François (onze jarige) een aperitief aangeboden, “gezondheid François”, und noch viele Jahren.

15.00 uur : De tijd dat we in Weidenbach verbleven is voorbij gevlogen. Tijd om huiswaarts te keren. Terug naar ’t Gildenhuis, onze vertrouwde stek waar komende woensdag reeds een nieuwe repetitie te wachten staat.
In de bus wordt nog nagekaart over de voorbije dagen, over zum bleistift de autocarpech van zaterdag; over de motoren die zondag de kwaliteit van ons optreden zeker niet ten goede kwam; over Quasimodo die telkens zijn klokken begon te luiden wanneer de chef begon af te tellen; over de acht zeetongen (“Achtung”) die in de vijver van het “Pappelhof” zouden rondzwemmen; over het feit dat in tegenstelling tot bij ons, hier in Duitsland de begrafenissen zorgvuldig worden aangeduid op de autostrades (“Ausfahrt”), dat een tuinslang niet giftig is, dat je in een “ Sta-caravan” ook kan “ zitten” en over nog zovele andere kleine dingen die we op deze reis hebben meegemaakt.
Mede door de smakelijke grappen en moppen van Ludo lijkt de terugweg korter dan verwacht.

18.00 uur : Zoals tijdens alle vorige dagen is ook vandaag de timing weer perfect.
Precies rond 18 uur arriveert de autobus op onze eindbestemming. Nu nog even de handen uit de mouwen steken, een ketting vormen en zo snel mogelijk alle bagage en instrumenten uit de autobus laden.
Wanneer deze klus is geklaard wordt ons nog een drank aangeboden door François, onze jarige : “Schol Swa….”

Voor wat volgende reis betreft : tot binnen twee jaar.

“Auf Wienerschnitzel”
Raymond Janssens (JR)

Informatie over Clervaux vind je op : http://www.clervaux.lu

Informatie over Echeternach vind je op : http://www.echternach.lu/

Tijdens onze concertreis verbleven we in Hotel Pappelhof in Weidenback (D).

Het fotoverslag vind je HIER.

Laatst aangepast op woensdag 21 mei 2008 22:06